Strona główna
Prawo i podatki
Kto płaci cło w dropshippingu: sprzedawca czy klient?

Kto płaci cło w dropshippingu: sprzedawca czy klient?

Kurier z paczką w magazynie

W dropshippingu cło płaci ten podmiot, który zgodnie z odprawą celną i warunkami dostawy odpowiada za import. Przy DDP zwykle jest to sprzedawca, a przy DAP – klient. Sam zapis w regulaminie nie wystarczy, jeśli rzeczywisty przebieg transakcji wskazuje, że sklep sprzedaje towar we własnym imieniu.

Znaczenie mają trzy elementy: rola przedsiębiorcy, warunki Incoterms oraz kraj, do którego trafia przesyłka. Inaczej wygląda sprzedaż do Wielkiej Brytanii, a inaczej import do Polski lub innego państwa Unii Europejskiej.

Pośrednik czy sprzedawca – kto odpowiada za cło?

W dropshippingu możesz działać jako rzeczywisty pośrednik albo sprzedawać towar we własnym imieniu. To rozróżnienie wpływa na VAT, obowiązki wobec konsumenta, dokumentację i odpowiedzialność za import.

Importer of Record to podmiot wskazany w dokumentach celnych jako odpowiedzialny za zgłoszenie importowe i dług celny. Nie zawsze jest nim osoba, która zapłaciła za towar lub otrzymała płatność od klienta. Decydują dane w zgłoszeniu, rodzaj przedstawicielstwa celnego i ustalenia z przewoźnikiem.

Jeżeli prowadzisz sklep, ustalasz cenę, przyjmujesz płatność, występujesz wobec kupującego jako sprzedawca i obsługujesz reklamacje, samo określenie działalności jako „pośrednictwa” nie przenosi automatycznie odpowiedzialności na zagranicznego dostawcę. Organy analizują faktyczny przebieg transakcji, a nie tylko nazwę zastosowaną w regulaminie.

Rzeczywiste pośrednictwo wymaga spójności całego modelu. Klient powinien przed zakupem wiedzieć, kto jest sprzedawcą towaru, komu płaci za produkt, kto odpowiada za dostawę, zwroty, reklamację oraz należności importowe. Jeżeli oferta wygląda jak zwykła sprzedaż w polskim sklepie, późniejsze powołanie się na pośrednictwo może zostać zakwestionowane.

Na obowiązek zapłaty wpływają przede wszystkim:

  • podmiot wskazany jako importer lub zgłaszający w dokumentach celnych
  • warunki dostawy ustalone z dostawcą i przewoźnikiem
  • wartość oraz rodzaj przesyłki
  • kraj wysyłki i rzeczywiste pochodzenie towaru
  • kanał sprzedaży, czyli własny sklep albo marketplace

DDP i DAP – kto płaci cło?

Incoterms porządkują podział kosztów, ryzyka i obowiązków przy dostawie. W dropshippingu najczęściej porównuje się DDP i DAP, ale sam skrót w zamówieniu nie zastępuje prawidłowego zgłoszenia celnego. Ustalenia muszą odpowiadać temu, kto rzeczywiście działa jako importer.

Kryterium DDP – Delivered Duty Paid DAP – Delivered At Place
Kto płaci cło i opłaty importowe? Sprzedawca albo wskazany przez niego podmiot importowy Zwykle klient lub inny odbiorca wskazany w odprawie
Kto jest importerem? Zwykle sprzedawca lub jego przedstawiciel Zwykle klient, jeżeli tak wynika ze zgłoszenia
Ryzyko dodatkowej opłaty przy odbiorze Niskie, jeśli odprawa została prawidłowo zorganizowana Wysokie, ponieważ kurier może obciążyć klienta
Doświadczenie klienta Cena może obejmować koszty importu, a paczka trafia bez dopłaty Klient może otrzymać rachunek za cło, VAT i obsługę odprawy

DDP – sprzedawca pokrywa koszty importu

Przy DDP sprzedawca organizuje dostawę z opłaconym cłem. Ekonomicznie oznacza to, że w cenie lub marży trzeba uwzględnić cło, VAT importowy, transport, odprawę i opłaty przewoźnika. Klient powinien otrzymać przesyłkę bez nieprzewidzianej dopłaty.

Ten model zwykle lepiej chroni doświadczenie zakupowe, ale wymaga przygotowania. Sprzedawca może potrzebować numeru EORI GB, rejestracji do VAT w Wielkiej Brytanii, prawidłowego kodu taryfowego i agencji celnej. W przypadku firmy spoza UK uzyskanie brytyjskiego EORI może wymagać udziału podmiotu ustanowionego w Wielkiej Brytanii.

DAP – klient otrzymuje rachunek

Przy DAP sprzedawca dostarcza towar do uzgodnionego miejsca, ale nie przejmuje wszystkich formalności importowych. Jeżeli klient jest importerem, przewoźnik może zażądać od niego zapłaty cła, VAT oraz opłaty manipulacyjnej przed wydaniem paczki.

Takie rozwiązanie bywa tańsze operacyjnie dla sprzedawcy, ale często powoduje odmowę odbioru przesyłki. Klient, który dopiero po zakupie dowiaduje się o dodatkowych kosztach, może zażądać zwrotu pieniędzy albo wystawić negatywną opinię. Informacja o możliwych opłatach powinna być widoczna przed złożeniem zamówienia, a nie ukryta wyłącznie w regulaminie.

Co zmieniło się od lipca 2026 roku?

Od 1 lipca 2026 roku nie obowiązuje wcześniejsze unijne zwolnienie z należności celnych dla przesyłek e-commerce o rzeczywistej wartości do 150 EUR. W określonych przypadkach przejściowo stosuje się cło w wysokości 3 EUR za pozycję towarową, a nie automatycznie za każdą sztukę produktu ani za całą paczkę.

Zakres tej opłaty zależy od rodzaju przesyłki, procedury celnej i sposobu zgłoszenia. Kilka identycznych produktów może tworzyć jedną pozycję taryfową, natomiast towary o różnych kodach mogą zostać potraktowane jako odrębne pozycje. VAT pozostaje osobną należnością i trzeba rozliczać go według właściwej procedury.

Nie informuj klientów, że każda przesyłka do 150 EUR jest bez cła. Taka informacja może być nieaktualna i wprowadzać w błąd. Limit 150 EUR nadal może mieć znaczenie dla niektórych procedur VAT, w tym IOSS, ale nie oznacza już ogólnego zwolnienia celnego.

Próg 150 EUR nie powinien być mylony z brytyjskim limitem £135. W Wielkiej Brytanii przesyłki handlowe do £135 mogą podlegać szczególnym zasadom VAT przy sprzedaży, zależnie od tego, czy transakcja odbywa się przez własny sklep, czy marketplace. Cło i VAT importowy należy analizować oddzielnie.

Nie wolno deklarować sprzedanego towaru jako „gift” ani zaniżać jego wartości. Zwolnienia dotyczące prawdziwych prezentów nie obejmują przesyłek handlowych. Nieprawidłowe oznaczenie może prowadzić do zatrzymania paczki, dopłaty należności, kar, a w poważniejszych przypadkach także odpowiedzialności za fałszywe zgłoszenie.

Jak przygotować wysyłkę?

Przed uruchomieniem sprzedaży ustal nie tylko cenę produktu, lecz także sposób odprawy i podział odpowiedzialności. Przy większej skali, towarach akcyzowych albo wątpliwościach dotyczących klasyfikacji warto skonsultować model z doradcą podatkowym lub agencją celną.

Przed pierwszą wysyłką sprawdź:

  • czy działasz jako pośrednik, czy jako sprzedawca we własnym imieniu
  • kto będzie importerem i na kogo zostanie złożone zgłoszenie celne
  • czy wybrano DDP, DAP albo inną formę dostawy
  • jaki kod HS lub kod taryfowy ma towar
  • jaki jest rzeczywisty kraj pochodzenia produktu
  • czy potrzebujesz numeru EORI oraz rejestracji do VAT
  • czy cena dla klienta obejmuje cło, VAT i odprawę
  • czy regulamin i karta produktu jasno opisują możliwe koszty

Co zrobić przy odprawie celnej?

Jeżeli to Ty odpowiadasz za import, przygotuj dokumenty i uzgodnij procedurę z przewoźnikiem lub przedstawicielem celnym. Kolejność działań powinna wyglądać następująco:

  1. Ustal wartość celną, kraj pochodzenia i prawidłową klasyfikację towaru.
  2. Sprawdź właściwą stawkę cła oraz ewentualne środki dodatkowe, na przykład cła antydumpingowe.
  3. Wskaż importera i rodzaj przedstawicielstwa celnego w pisemnej instrukcji.
  4. Przekaż fakturę handlową, dane przesyłki oraz numer EORI, jeśli jest wymagany.
  5. Rozlicz cło, VAT importowy i koszty odprawy zgodnie z wybraną procedurą.
  6. Zachowaj zgłoszenie celne i dowody zapłaty na potrzeby ewidencji oraz kontroli.

Wysyłka z magazynu w Polsce nie oznacza automatycznie polskiego lub unijnego pochodzenia towaru. Produkt wyprodukowany w Chinach nie staje się towarem unijnym tylko dlatego, że został wcześniej przechowany albo przepakowany w Polsce. Ma to znaczenie dla stawki celnej i ewentualnych preferencji wynikających z umów handlowych.

Jeżeli sprzedajesz produkty konsumentom w Unii Europejskiej, sprawdź także obowiązki wynikające z GPSR. W przypadku towarów spoza UE znaczenie może mieć importer, osoba odpowiedzialna w Unii, dane producenta, identyfikacja produktu oraz ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa. Nazwanie sklepu pośrednikiem nie wyłącza automatycznie obowiązków produktowych.

Najbezpieczniejsza zasada jest prosta: zanim wystawisz produkt, ustal na piśmie, kto jest sprzedawcą, kto jest importerem i kto ponosi ekonomiczny koszt cła. DDP zwykle daje klientowi bardziej przewidywalną cenę, natomiast DAP może przenieść dopłatę na kupującego, ale wymaga jasnej informacji przed zakupem.


Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej, celnej ani podatkowej. Przepisy oraz procedury mogą się zmieniać, dlatego przed rozpoczęciem sprzedaży sprawdź aktualne wytyczne właściwej administracji celnej i skonsultuj indywidualny model z doradcą.

Redakcja dropsystem.pl

Wyjaśniamy mechanizmy dropshippingu, pomagamy w doborze hurtowni oraz podpowiadamy, jak skutecznie promować i rozwijać własny sklep.

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?