Nie. Dropshipping sam w sobie nie jest importem towarów, lecz modelem organizacji sprzedaży i wysyłki. Import oznacza faktyczny przywóz towaru z państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. To, czy dropshipper ponosi obowiązki importera, zależy od konstrukcji transakcji, między innymi od tego, kto dokonuje zgłoszenia celnego i kto ma ekonomiczne władztwo nad towarem.
Dropshipping a import towarów – na czym polega różnica?
W dropshippingu sprzedawca nie musi przechowywać towaru ani wysyłać go z własnego magazynu. Produkt może zostać dostarczony bezpośrednio od zagranicznego dostawcy do klienta końcowego. Taki sposób realizacji zamówienia opisuje logistykę, ale nie przesądza jeszcze o rozliczeniu VAT ani o tym, kto jest importerem.
Import to czynność faktyczna, czyli przywóz towarów z państwa spoza Unii Europejskiej na jej terytorium. W praktyce znaczenie mają więc dokumenty celne, przebieg transportu oraz role poszczególnych podmiotów. Brak fizycznego kontaktu z przesyłką nie wyklucza natomiast tego, że dropshipper jest dla celów VAT dostawcą towaru.
Kiedy dropshipper staje się dostawcą towaru?
Ustawa o VAT wiąże dostawę towarów z przeniesieniem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. Nie chodzi wyłącznie o cywilnoprawne przeniesienie własności ani o fizyczne posiadanie produktu. Znaczenie ma ekonomiczna możliwość decydowania o towarze i organizowania jego sprzedaży.
Władztwo ekonomiczne może wystąpić wtedy, gdy przedsiębiorca kupuje towar we własnym imieniu, oferuje go na swojej stronie, ustala cenę i pobiera od klienta całą zapłatę. Organy podatkowe mogą uznać taką działalność za handel towarami, nawet gdy chiński dostawca wysyła produkt bezpośrednio do konsumenta.
O zakwalifikowaniu transakcji jako dostawy towarów mogą świadczyć w szczególności:
- ustalanie ceny produktu i wysokości własnej marży
- decydowanie, jakie towary zostaną umieszczone w ofercie
- tworzenie opisów produktów i dostosowywanie ich do polskich klientów
- przyjmowanie reklamacji, obsługa zwrotów i odpowiedzialność wobec kupującego
- brak pisemnej umowy pośrednictwa z zagranicznym sprzedawcą
Sama treść regulaminu nie rozstrzyga sprawy. Jeżeli regulamin nazywa przedsiębiorcę pośrednikiem, ale w rzeczywistości to on ustala ceny, przyjmuje płatność, odpowiada za reklamację i sprzedaje konkretny produkt, organ podatkowy może ocenić transakcję jako dostawę towarów. Liczą się rzeczywiste czynności, a nie wyłącznie nazwa przyjętego modelu.
Takie podejście potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 16 kwietnia 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.690.2024.2.GK. W opisanym przypadku przedsiębiorca nie miał fizycznego kontaktu z towarem, lecz samodzielnie tworzył ofertę, ustalał ceny, pobierał pieniądze i obsługiwał reklamacje. Organ uznał, że wykonywał odpłatną dostawę towarów, a nie usługę pośrednictwa.
Kto odpowiada za import i VAT w dropshippingu?
W typowej transakcji łańcuchowej ten sam produkt jest przedmiotem kolejnych dostaw, ale fizycznie przemieszcza się tylko raz – od zagranicznego dostawcy do odbiorcy końcowego. Dla rozliczeń trzeba ustalić, której dostawie przypisać transport oraz kto jest podatnikiem z tytułu importu.
| Scenariusz | Kto dokonuje zgłoszenia celnego? | Kto rozlicza VAT? |
|---|---|---|
| Dropshipper jest dostawcą, sam organizuje import lub występuje jako importer | Dropshipper albo działający w jego imieniu przedstawiciel | Dropshipper rozlicza należności związane z importem zgodnie z miejscem importu i właściwymi zasadami VAT |
| Dropshipper jest dostawcą, ale importerem zostaje klient końcowy | Klient albo podmiot działający na jego rzecz | Klient rozlicza VAT importowy, a dostawa dropshippera może być opodatkowana poza Polską, zależnie od miejsca rozpoczęcia wysyłki |
| Dropshipper rzeczywiście świadczy usługę pośrednictwa | Zależnie od umowy i przebiegu transportu, zwykle dostawca lub klient | Dropshipper rozlicza wynagrodzenie za usługę, a nie całą wartość towaru |
W przywołanej interpretacji importerem miał być klient końcowy. Dropshipper nie dokonywał zgłoszenia celnego, nie był przedstawicielem klienta i nie rozliczał importu. Mimo uznania jego czynności za dostawę towarów organ stwierdził, że sprzedaż nie podlegała VAT w Polsce, ponieważ towar był wysyłany z Chin, a import następował po stronie ostatecznego nabywcy.
Nie oznacza to jednak, że każdy dropshipping z Chin będzie rozliczany tak samo. Jeżeli dropshipper sam jest importerem albo korzysta z procedury właściwej dla sprzedaży na odległość towarów importowanych, mogą powstać inne obowiązki. Znaczenie mogą mieć także wartość przesyłki, sposób organizacji transportu oraz to, kto faktycznie ponosi należności celne i podatkowe. Limit 150 euro może mieć znaczenie dla określonych procedur importowych, ale sam w sobie nie przesądza o kwalifikacji całej transakcji.
Dlaczego potrzebna jest indywidualna analiza?
W sprawach dropshippingu niewielka zmiana stanu faktycznego może zmienić wynik podatkowy. Inaczej może zostać oceniona sprzedaż, w której klient jest importerem i sam przechodzi procedurę celną, a inaczej model, w którym przedsiębiorca organizuje import, działa jako przedstawiciel albo przejmuje odpowiedzialność za należności.
Interpretacja Dyrektora KIS chroni tylko w granicach opisanego w niej stanu faktycznego. Przedsiębiorca prowadzący międzynarodowy dropshipping powinien przeanalizować umowy, regulamin, sposób płatności, reklamacje, dokumenty transportowe i zgłoszenia celne. Przy modelu o istotnych skutkach VAT zasadne jest wystąpienie o własną interpretację indywidualną albo konsultacja z doradcą podatkowym.
Dropshipping nie oznacza automatycznie importu towarów. Może jednak oznaczać dostawę towarów dla celów VAT, nawet bez fizycznego kontaktu z produktem. O obowiązkach importera decydują faktyczny przebieg transportu, zgłoszenie celne i ekonomiczna rola przedsiębiorcy w transakcji.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady podatkowej ani prawnej. Przepisy oraz praktyka organów mogą ulegać zmianom, a zastosowanie przedstawionych zasad zależy od konkretnego stanu faktycznego.
